Πέμπτη, 8 Μαρτίου 2012

Μόνη (σχεδόν!)

Μην ανησυχείτε, δεν είναι κάποια δακρύβρεχτη ανάρτηση για τη μοναξιά. Πρόκειται για την καλή μοναξιά, αυτή που μας δυναμώνει, μας αφήνει λίγο χώρο μέσα στο κεφάλι μας για να σκεφτούμε κάτι περισσότερο απο πράγματα του τύπου "έχει λιακάδα,να βάλω πλυντήριο".
Προ ημερών αποφάσισα να γεμίσω τις μπαταρίες μου.
Κανόνισα λοιπόν να περάσω μια ολόκληρη μέρα μόνη μου, να χαρώ τη λιακάδα όπως κάνει και η μπουγάδα μου πολλές φορές.
Το πρωί με βρήκε στο Σουηδικό καφέ αγκαλιά με έναν περιποιημένο latte,
παρέα με ένα γλυκάκι και το βιβλίο μου. Μμμμ... πραγματική απόλαυση....
Όταν βγήκα απο το καφέ είχε περάσει μόνο μία ώρα(!).
Χμ, μάλλον έχω μάθει να κινούμαι γρήγορα λόγω παιδιών. Έκανα μια μεγάλη τσάρκα στα μαγαζιά χαζεύοντας τα καινούρια ανοιξιάτικα. Πριν όμως το καταλάβω, έπιασα τον εαυτό μου να κοιτάει τα παιδικά και να μου λείπουν τα πιτσιρίκια! Είμαι τελείως παλαβή; Αυτή είναι η μέρα μου!
Μάλλον χρειαζόμουν λίγη θάλασσα...
και το λιμανάκι δίπλα στην Παλιά Πόλη είναι οτι πρέπει!
Και μετά απο μια ρομαντική βόλτα στα σοκάκια,είχα πια αρχίσει να κουράζομαι. Μην ξεχνάμε οτι κουβαλούσα και μια κοιλιά (10 κιλά παρακαλώ!) μαζί μου.
Και γυρνώντας προς το σπίτι τέλειωσα και τη λαϊκή....εχμ, και σουπερ μάρκετ....και έβαλα και βενζίνη!!
Μήπως είμαι αδιόρθωτη;;;

9 σχόλια:

  1. Καλησπέρα Έλενα!!!Πιστεύω πως είναι ότι καλύτερο αυτό που έκανες χρειάζεται κάποιες στιγμές να γεμίζουμε τις μπαταρίες όπως είπες!Μπράβο που το κατάφερες!!!Μακάρι να μπορούσα και γω να το κάνω έστω για μια ώρααααα!!!Χαίρομαι που πέρασες όμορφα!Φιλιά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τουλάχιστον το πάλεψες! Χα,χα!
    Καλε είμαστε όλες τραβατε με κι ας κλαίω! Εχουμε εθιστει στους ρυθμούς αυτούς.
    Πάντως τη βολτα σου τη ζηλέψαμε, καθε φορα που βαζεις εικόνες απο το πανέμορφο νησί σας ξυπνούν αναμνήσεις!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αχ, πόσο το έχω ανάγκη να το κάνω κι εγώ αυτό! Είμαι σχεδόν τρεις εβδομάδες κλεισμένη λόγω ιώσεων και έχουν σηκωθεί τα μαλλιά μου κάγκελο, βγάζω ατμούς από τ' αυτιά! Μπράβο που τα κατάφερες πάντως (αν και έκανες μερικές παρασπονδίες, λαϊκή, Σ/Μ, βενζινάδικο)!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πολύ ωραίο αυτό που έκανες! Το χρειαζόμαστε ορισμένες φορές!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. χαχαχα μπαααα κλασική μανούλα είσαι!! Αχ αχ κι εγώ σήμερα δήλωσα στον άντρα μου (την ώρα που τα αντράκια μου είχαν αγκαλιάσει από ένα μου πόδι κι έκλαιγαν) ότι καμιά μέρα δεν θα με βρούνε σπίτι, θα πάρω τα βουνάααααα. Αλλά μετά επανέρχομαι! χεχε
    Χρόνια πολλά και να προσέχεις την στρουμπουλή σου κοιλίτσα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αδιόρθωτη και με την κοιλιά τούρλα!!!Μερικά πράγματα μας ξεπερνούν...όσο και αν κάποιες φορές θέλουμε το αντίθετο!!!Το περπάτημα, πάντως, κάνει καλό και κυρίως όταν γίνεται σ' αυτά τα όμορφα λιμανάκια του νησιού!!!Τι ωραίες μέρες!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Χρόνια ολόκληρα η μαμά μου απειλούσε ότι θα κλειστεί σε μοναστήρι να ησυχάσει και να ηρεμήσει από μας! Κι όταν μεγαλώσαμε της είπαμε ότι πραγματικά θα μας λείψει εάν το κάνει, αλλά αν το θελει θα την στηρίξουμε... Και η απάντηση ήταν "Είστε τρελές καλέ; Έτσι το λεγα!"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Δεν σε ξέρω αλλά πραγματικά σε "ζηλεύω" που τα κατάφερες και ξ έκλεψες αυτό τον λίγο χρόνο...η φωτογραφία από το λιμάνι μου θυμίζει την Ρόδο κάνω λάθος???

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, η Ρόδος είναι, πρέπει να την ξέρεις καλά για να την αναγνώρισες μονο απο μια φωτο...

      Διαγραφή

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...