Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2012

Υγιεινά και οικονομικά μωρομάντηλα

Τα μωρομάντηλα είναι για μένα μια από τις μεγαλύτερες εφευρέσεις στο χώρο των μωρουδιακών!!!
Ίσως γιατί τα αγγελούδια μου έχουν τρομερή έφεση στο να λερώνονται! Εντός κι εκτός σπιτιού. Και κατά προτίμηση φορώντας καλά ρούχα!
Παρόλη την αγάπη μου για τα μωρομάντηλα όμως, εδώ και ένα χρόνο έχω σταματήσει να τα αγοράζω. Ο κυριότερος λόγος είναι γιατί είναι γεμάτα χημικά και τον τελευταίο καιρό προσπαθώ να κάνω στροφή προς τα φυσικά προϊόντα (βλέπε σαπούνια, κεραλοιφές κτλ). Και αυτά που είναι για νεογέννητα και περιορισμένα σε χημικά, δε συμφέρουν καθόλου, τουλάχιστον όχι με τους ρυθμούς που τα καταναλώνουμε εμείς!
Ψάχνοντας για εναλλακτικές, είδα οτι πολλοί ράβουν υφασμάτινα βαμβακερά πανάκια και τα κρατούν υγρά. Περίπου στην ίδια λογική με τις υφασμάτινες πάνες. Αυτό θα ήταν ιδανικό αλλά νομίζω οτι θα χρειαζόμουν καμιά 100 πανάκια για να εξυπηρετήσω τις ανάγκες μου, για να μη μιλήσω για το πλύσιμο τους! Κατέληξα λοιπόν στο παρακάτω:

Χειροποίητα μωρομάντηλα

Θα χρειαστείτε
1. Χαρτί κουζίνας καλής ποιότητας (το πιο ανθεκτικό που θα βρείτε)
2. Μια κουταλιά της σούπας παιδικό αφρόλουτρο, εγώ χρησιμοποίησα αυτό που έχει άρωμα λεβάντα (ονόματα δε λέμε)
3. Μια κουταλιά της σούπας αμυγδαλέλαιο (κατάλληλο είναι και το baby oil αλλά νομίζω οτι το αμυγδαλέλαιο είναι καλύτερο, είπαμε, φυσικά προϊόντα!)
4. Ένα τάπερ που να χωράει το μισό χαρτί κουζίνας ή το παλιό κουτί από τα μωρομάντηλα.

Με ένα μαχαίρι κόβουμε το ρολό στη μέση.
Βάζουμε στο τάπερ 1,5 φλιτζάνι νερό και ανακατεύουμε το αφρόλουτρο και το αμυγδαλέλαιο.
Βάζουμε μέσα το μισό ρολό και μόλις αρχίσει να μουλιάζει βγάζουμε το χαρτόνι από τη μέση.
Κλείνουμε το τάπερ και το αφήνουμε να μουλιάσει καλά.
Αρχίζουμε να τραβάμε απο τη μέση.
Γρήγορο , οικολογικό, οικονομικό και υγιεινό!
Έφτιαξα ένα τάπερ για την κουζίνα και ένα πιο μικρό για να χωράει στην τσάντα με τις πάνες.
Στο μικρό έβρασα και χαμομήλι και το χρησιμοποίησα αντι για το μισό νερό. Είναι αντισηπτικό και μυρίζει και πιο ωραία απο το πρώτο!

Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2012

Νέα νήματα

Και πειραματισμοί.
Ο καιρός εχει αρχίσει να βελτιώνεται, αλλά η ανοιξη μου φαίνεται ακόμη μακρινή. Ισως γιατι ανυπομονώ τόσο να γνωρίσω το μπεμπάκι μου!
Μεχρι τότε χαζολογάω με διάφορα καινούρια σχέδια για βελονακι. Πχ πώς σας φαίνεται αυτό;
Στην αρχή σκέφτηκα κουβέρτα αλλά τελικά νομίζω οτι είναι λίγο ακατάλληλο (πολλές τρύπες, θα μπάζει αέρα!). Μπορείτε να σκεφτείτε κάτι άλλο;
Κάτι άλλο που ασχολούμαι (σε πλεκτό) είναι αυτό:
Περιέχει αλπακα και είναι τόσο απαλό και αφράτο! Προορίζεται για δώρο σε ενήλικα οπότε εξηγείται το σοβαρό χρώμα,δεν σας εχω συνηθίσει σε τετοια χρωματική παλέτα, ετσι δεν είναι; Δεν μπορώ να δώσω πολλές λεπτομέρειες για το σχέδιο γιατι θέλω να είναι έκπληξη, έχω ενθουσιαστεί μ'αυτο το νήμα όμως, ειναι πραγματικά καταπληκτικό!
Επίσης ετοιμάζω ενα tutorial για ράψιμο, ελπίζω την επόμενη βδομάδα να είναι έτοιμο, να σας δείξω και πώς αξιοποίησα το κέντημα που έφτιαχνα!
Φιλάκια σε όλους, κρατάτε γερά, η άνοιξη πλησιάζει!!!

Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2012

Αυστραλιανή σαύρα

Βλέπετε την παρακάτω μπλούζα;
Αυτή η μπλούζα αγοράστηκε πριν από πολύ πολύ καιρό. Θυμάμαι ακόμα τη μαμά μου να επιμένει να την πάρω και θυμάμαι πολύ καλά οτι δεν μου άρεσε. Και τελικά επέμεινε πολύ. Και τελικά την πήρα. Θυμάμαι επίσης οτι δεν την έχω φορέσει για τουλάχιστον δύο χρόνια και οτι την τελευταία φορά που την φόρεσα (παρατηρήστε το γιακά) ένοιωθα κάπως έτσι:
Και έρχεται η εύλογη ερώτηση: Γιατί είναι ακόμη στη ντουλάπα μου; Μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει αυτό το φαινόμενο; Την απλώνω και τη μαζεύω κάθε χειμώνα  με σκοπό να τη φορέσω, και τόσο καιρό δεν την πετάω. Παραδέχομαι οτι είναι τρομερά απαλή και αφράτη (μήπως γιατί είναι αφόρετη;) αλλά πιάνει το λιγοστό χώρο μου χωρίς λόγο. Το έχετε κι εσείς αυτό; Να είσαστε γεμάτοι ρούχα και να μην έχετε τι να φορέσετε;
Σε μια κρίση θάρρους λοιπόν η μπλούζα βγήκε απο τη ντουλάπα και δε θα ξαναμπεί ποτέ εκεί. Και αφού είναι ροζ και απαλή, ο νους μου πήγε αυτόματα στο Νεραϊδάκι.
Χρησιμοποίησα ένα δικό της πουλόβερ, το στερέωσα με καρφίτσες και έκοψα στα πλάγια συνεχίζοντας μέχρι κάτω για να πάρει το σχήμα φορέματος.
Το ίδιο έκανα με τα μανίκια, και όσο έκοβα σκεφτόμουν οτι όταν τα παιδιά μου μεγαλώσουν, θα φοράνε οτι θέλουν...
Μετά έραψα τα κομμάτια στη ραπτομηχανή κι όσο έραβα, σκεφτόμουν οτι δεν είναι σωστό οι γονείς να πιέζουν τα παιδιά τους, και ιδιαίτερα για θέματα τόσο ασήμαντα όπως τα ρούχα. (Αισθάνεστε την ειρωνεία που πλησιάζει,έτσι;)
Στη συνέχεια αφού τελείωσα τις τελευταίες λεπτομέρειες κι έχοντας αφιερώσει μια ολόκληρη μέρα στην όλη ιστορία, πήγα να φορέσω το φόρεμα στο Νεραϊδάκι.
Αν η ειρωνεία ήταν φράουλα θα σας κέρναγα όλους γρανίτες! Άρχισε να τραβάει το φόρεμα απο πάνω της και να φωνάζει "οχχχι"! Όλο το απόγευμα προσπαθούσα να της το βάλω και όλο το απόγευμα δεν ήθελε ούτε να το δει.
Όλο αυτό το περιστατικό με έβαλε σε σκέψεις. Τελικά ένα απο τα πιο δύσκολα πράγματα όταν είσαι γονιός είναι να βρεις την ισορροπία ανάμεσα σε αυτά που θεωρείς εσύ σωστά και σε αυτά που θέλει το παιδί σου. Και φτάνοντας στα άκρα κινδυνεύεις είτε να καταδυναστευσεις το παιδί σου στερώντας του κάθε πρωτοβουλία είτε να δημιουργήσεις ένα εγωιστικό πλάσμα μαθημένο να περνάει πάντα το δικό του.
Είναι τόσο δύσκολο να κρατήσεις αυτή την ισορροπία και σίγουρα όλοι οι γονείς κάνουνε λάθη. Εχω πιάσει τον εαυτό μου να στερεί το πλατσούρισμα σε νερόλακκο ενώ ο ήλιος έκαιγε και το μόνο κακό που θα μπορούσε να γίνει ηταν λιγο βρεγμένο μπατζάκι (άκρο νούμερο 1) κι έχω πιάσει τον εαυτό μου να ψάχνει απελπισμένα στο βάθος του συρταριού ένα κίτρινο κουτάλι μονάχα γιατί ενα συγκεκριμένο παιδικό στόμα δεν ήθελε κανένα άλλο παρά μόνο "το κίτρινο κουτάλι" (άκρο νούμερο 2). Κι αν η λίστα με τα λάθη μου είναι ήδη τεράστια μέσα σε 4 χρόνια που είμαι γονιός, ούτε που θέλω να σκεφτώ την εποχή της εφηβείας τους.
Κατά τη γνώμη μου δεν τίθεται θέμα γονιού-παιδιού, όλοι οι γονείς κινούνται με αγάπη προς τα παιδιά τους και όλα τα παιδιά αγαπούν τους γονείς τους. Νομίζω οτι έχει περισσότερο νόημα να εστιάσει κανείς στον ίδιο του τον εαυτό και να δουλέψει εκεί, να διώξει τον εγωισμό απο μέσα του και να ανοίξει τα μάτια του στις ανάγκες του παιδιού του (θα απλώσουμε στον ήλιο το παντελονάκι σου και θα στεγνώσει!) αλλά παράλληλα να θέσει τα όρια του και να μην παρασυρθεί απο το χείμαρρο των παιδικών επιθυμιών (μπορείς να φάς με το κόκκινο κουτάλι,οταν βρω το κίτρινο θα σου το φυλάξω!).
Όλα αυτά απαιτούν πολλη πολλη δουλειά, και είναι μέρος του υπέροχου ταξιδιού μας ως γονείς!
Και για να τελειώσω την ιστορία της μπλούζας ορίστε λίγες φωτογραφίες που πάρθηκαν μερικές μέρες μετά.
Έφτασα σε ένα είδος συνεννόησης προσφέροντας ως αξεσουάρ μια απο τις ζώνες μου...

Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2012

Τζιν εγκυμοσύνης

Είναι πολύ εύκολο να πάρουμε ενα παλιό μας τζίν και να το κάνουμε εγκυμοσύνης. Εύχομαι να το ήξερα απο το 1ο παιδί, αλλά δεν πειράζει και στο 3ο θα βολευτούμε, καλιο αργα παρα ποτέ!
Ξετρυπώστε απο τη ντουλάπα σας ενα τζίν που δεν το θέλετε πια, αν σας είναι και λιγο πιο φαρδύ ακόμα καλύτερα, γιατι όσο να ναι εκτός απ'την κοιλια φαρδαίνει και λίγο ο πισινός στην εγκυμοσύνη (ή είμαι μόνο εγώ;). Το συγκεκριμένο παντελόνι το έχω κάτι χρόνια και επρεπε να το εχω ξεφορτωθεί εδω και πολύ καιρό. Οτι πρέπει για πειραματισμούς!
Ξηλώνουμε το φερμουάρ και τα πραγματάκια που κρατάνε τη ζώνη (πώς τα λένε;).
Κόβουμε γύρω γύρω τη μέση κάνοντας μια κούρμπα στο μπροστινό μέρος (εκεί που θα είναι η κοιλάρα!). Εγώ το έκοψα μέχρι και το μισό φερμουάρ αλλά να είστε συντηρητικοί με το κόψιμο, καλύτερα να το ξηλώσετε και να το ξανακόψετε παρά να το αχρηστέψετε τελείως. Στερεώνουμε το φερμουάρ και τις τσέπες με καρφίτσες.
Παίρνουμε ένα παλιό φανελάκι κατα προτίμηση ελαστικό στο αρχικό μας νούμερο και κόβουμε το επάνω μέρος. Έχουμε έτσι εναν ελαστικό σωλήνα.
Τον γυρίζουμε απο την ανάποδη και τον περνάμε πάνω απο το τζίν με τις κομμένες πλευρές να συναντιούνται. Στερεώνουμε με καρφίτσες και ράβουμε καλά (με διπλή ραφή ή ζικ ζακ).
Έτοιμο!!!
Και παρόλο που δε θα φαίνεται, η κοιλιά μου θα είναι γαλάζια! Ξερετε τι σημαίνει αυτό....

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...