Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2012

Κρίκοι με βελονάκι

Είναι η ιδέα μου ή οι απλοί μεταλλικοί κρίκοι έχουν ξεπεραστεί; Μη με παρεξηγήσετε, οι κρίκοι φοριούνται αλλά τώρα έχουν πάνω φτερά, χάντρες κτλ. Έτσι έχω ξεμείνει με τρία ζευγάρια απλούς κρίκους σε διάφορα μεγέθη, που όποτε πάω να τους φορέσω νιώθω σα να επέστρεψα στο 2004 και τους βγάζω πάλι! (κάτι σαν τα σκουλαρίκια-αλυσίδες του '98).
Κι επειδή ήρθε επιτέλους η άνοιξη και έβγαλα τα κασκόλ, κι επειδή τα μαλλιά μου περνάνε την άσχημη φάση τους και χρειάζομαι μεγάλα σκουλαρίκια για να τραβάω την προσοχή μακριά απο την αχτενισιά μου, κι επειδή το βελονάκι είναι πάντα η απάντηση, σας παρουσιάζω τους πειραματισμούς μου με κλωστή, βελονάκι και κρίκους!
Με έπιασε μια μικρή πώρωση και έκανα 2-3 σχέδια, ένα από τα οποία θα μοιραστώ μαζί σας:

Θα χρειαστείτε ένα ζευγάρι κρίκους, πολύ λεπτό βελονάκι και κλωστή κεντήματος σε χρώμα που να ταιριάζει με την αγαπημένη σας μπλούζα. Ακόμα καλύτερα αν έχετε ψιλή κλωστή για βελονάκι.
Κάντε την αρχική θηλιά στο βελονάκι σας.
Περάστε την μέσα στον κρίκο χαλαρά για να χωρέσει και το βελονάκι.
Πλέξτε όπως θα κάνατε το απλό κροσέ. Δηλαδή βάλτε το βελονάκι στον κρίκο και τραβήξτε την κλωστή,
τυλίξτε άλλη μία φορά
τραβήξτε μέσα απο τις άλλες 2 θηλιές.
Συνεχίστε έτσι,
μέχρι να γεμίσει ο κρίκος. (Θα βοηθούσε αν οι θηλιές είναι πολλαπλάσιο του 4 συν ένα, αν δεν σας βγει όμως δεν πειράζει, εμένα βγήκαν 71 και δεν φαίνεται μεγάλη διαφορά.)
Ακόμα κι έτσι είναι ωραίο, θα το κάνουμε όμως λίγο πιο περίτεχνο. Απο δω και πέρα αγνοούμε τον κρίκο και πλέκουμε σα να είχαμε στην κάτω σειρά μια κανονική αλυσίδα.
Κάντε μια αλυσίδα με 1 θηλιά.Παραλείψτε μια θηλιά απο την κάτω σειρά και κάντε ενα απλό κροσέ στην επόμενη. Συνεχίστε έτσι κάνοντας απλά κροσέ κάθε 2 θηλιές.
Θα παρατηρήσατε οτι το πλεκτό γύρισε σιγά σιγά προς το εσωτερικό του κρίκου.
Κάντε τώρα μια αλυσίδα με 5 θηλιές.
Κάντε ένα διπλό κροσέ στην 4η θηλιά μετά την αλυσίδα.
*Κάντε αλυσίδα με 3 θηλιές και διπλό κροσέ στην 4 θηλιά από το προηγούμενο διπλό κροσέ.*
Επαναλάβετε από * μέχρι * σε όλον τον κρίκο.
Κάντε μια αλυσίδα με 2 θηλιές και στη συνέχεια δύο διπλά κροσέ στο πρώτο κενό.
*Κάντε μια αλυσίδα με 2 θηλιές και τρία διπλά κροσέ στο μεθεπόμενο κενό.*
Επαναλάβετε απο * μέχρι * , στο τελευταίο κενό κάντε δύο διπλά κροσέ και το τρίτο κάντε το πάνω στην τελευταία αλυσίδα (για να στερεωθεί η σειρά).
Μπορείτε να σταματήσετε εδώ ή να συνεχίσετε άλλη μια σειρά με την ίδια λογική, αυτή τη φορά κάνοντας 3 διπλά κροσέ σε κάθε κενό. (χωρίς αλυσίδα ενδιάμεσα).
Καλοφόρετα!

Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2012

Μάρτιος

Ο Μάρτιος είναι τόσο ωραίος μήνας, εκτός απ' το οτι είναι η αρχή της άνοιξης, πολλά αγαπημένα μου πρόσωπα έχουν τα γενέθλιά τους.
Ένα από αυτά η αδερφή μου, ο κρυφός παραλήπτης του δώρου που έπλεκα με το καινούριο μου νήμα (θυμάστε που το συζητούσα εδώ;). Και μόλις το έλαβε, έσπευσε να χρησιμοποιήσει το ταλέντο της και να μου στείλει μια όμορφη φωτογραφία με το δώρο μου, μέσα από ένα άλλο δώρο μου (ο καθρέφτης, όχι η φωτογραφική μηχανή!).
Το σχέδιο για το πλεκτό βρίσκεται εδώ, επειδή το νήμα μου ήταν πιο χοντρό το έκανα πιο μικρό για να τυλίγεται μία φορά στο λαιμό κι όχι δύο.
Και χτες είχε γενέθλια το Νεραϊδάκι μας. Έγινε 2 χρονών. Δεν μπορώ να το πιστέψω οτι περάσανε δύο ολόκληρα χρόνια, έχει ψηλώσει τόσο που της φοράω τα κοκαλάκια της χωρίς να σκύβω! Δυστυχώς όμως δέν μπορέσαμε να κάνουμε τίποτα γιορτινό. Σήμερα όμως βρήκαμε χρόνο να πάμε στην παραλία να ξεσκάσουμε λιγο. Ήταν απίστευτα όμορφα, τα μικρούλια πέσαν με τα μούτρα στο παιχνίδι, φορτηγά για τον Φιλαράκο και κουβαδάκια για το Νεραϊδάκι.
Όσο για μένα, ενώ είχα φέρει το καινούριο αρχινισμένο κουβερτάκι μου μαζί (θυμίστε μου να σας το δείξω κάποια στιγμή) είχα ξεχάσει το βελονάκι μου στο σπίτι! Βρήκα ευκαιρία λοιπόν να χαζέψω τη θάλασσα και απολαύσω τις παιδικές φωνούλες. Το είχα πραγματικά ανάγκη, το μυαλό μου ηρέμησε απο τα διάφορα που με αγχώνουν κατά καιρούς.
Μετά από λίγη ώρα είχαν πεταχτεί παπούτσια και κάλτσες και ο κύκλος παιχνιδιού είχε αρχίσει να μεγαλώνει σε διάμετρο. Ώρα να γυρίσουμε...

Παρασκευή, 16 Μαρτίου 2012

Σεντουκι απ' τα παλια

Καλησπέρα σε όλους!Καλά είστε;
Εγώ βαραίνω μερα με τη μέρα, έχω αρχίσει να γράφω ατέλειωτες λίστες με αυτά που πρέπει να γίνουν πριν έρθει το μωρό, άλλες αφορούν εμένα, άλλες το σπίτι, υπάρχει και μια λίστα με πραγματάκια που θα ήθελα να του φτιάξω χειροποίητα, αλλά αν δε γίνουν τα πιο sos δε με βλέπω να κάνω και πολλά!
Μέχρι λοιπόν να βρώ την όρεξη να ξεκινήσω, απολαμβάνω το τσαγάκι μου παρέα με το Νεραϊδάκι!
Στο σπίτι πίσω απ' το δικό μου έμενε μια γιαγιούλα που τώρα δεν ξέρω που θα την πάνε (ελπίζω όχι σε γηροκομείο) αλλά πρό ημερών έφεραν ένα τεράστιο κοντεινερ και πετάγανε σαβούρα πιθανόν για κάποια ανακαίνιση. Έβλεπα παλιές βαλίτσες ανάμεσα στα σκουπίδια κι ευχόμουν να μην περιέχουν τίποτα vintage εργόχειρα, παρόλα αυτά αντιστάθηκα στον πειρασμό να σκαλίσω, μέχρι που είδα αυτό:
Έρωτας με την πρώτη ματιά! Ένα παλιό βαρύ σεντούκι, βαμμένο σε ένα απο τα αγαπημένα μου χρώματα. Όπως καταλαβαίνετε το σεντούκι είναι πια δικό μου! Μη ρωτήσετε πως βγήκε απο το κοντεινερ, η απάντηση θα περιλαμβάνει εγκύους να τραβάνε και περαστικές μαθήτριες να βοηθάνε!
Νομίζω πως άξιζε τον κόπο όμως!
Στο πλάι γράφει Νέα Υόρκη, είναι απίστευτο, ο άνθρωπος που το είχε έκανε υπερατλαντικό ταξίδι, μπορεί να είχε μείνει χρόνια στην Αμερική και μετά να επέστρεψε, κουβαλώντας τα πράγματά του μεσα στο σεντούκι. Σιγουρα θα πέρασε κι απο τη νήσο Ελις... Δεν είναι τρομερά συναρπαστικό; Θα ξέρετε ήδη πόσο μου αρέσουν τα παλιά αντικείμενα, και ειδικά αυτό εδω μπήκε κατευθείαν στην καρδιά μου, γιατί είναι όμορφο, το χρώμα του με κάνει να χαμογελώ και το γεγονός οτι ήρθε απο τη Νέα Υόρκη μου το κάνει ακόμα πιο αγαπητό, είναι μια πόλη που έχω μέσα στην καρδιά μου και που συχνά την ονειρεύομαι στον ύπνο μου. Μου θυμίζει κάποιες απο τις πιο ωραίες στιγμές της ζωής μου.
Ακόμα δεν ξέρω πως θα το χρησιμοποιήσω, ισως όμως βάζουμε μέσα ενθύμια, παλια ρουχαλάκια, βιβλία και παιχνίδια των παιδιών, πράγματα που θα μας συγκινήσουν να υπάρχουν μετά απο χρόνια. Ένας φίλος επίσης μου πρότεινε να το κάνω τραπεζάκι αλλά δεν είναι τελείως επίπεδο απο πάνω.
Καμιά ιδέα;

Πέμπτη, 8 Μαρτίου 2012

Μόνη (σχεδόν!)

Μην ανησυχείτε, δεν είναι κάποια δακρύβρεχτη ανάρτηση για τη μοναξιά. Πρόκειται για την καλή μοναξιά, αυτή που μας δυναμώνει, μας αφήνει λίγο χώρο μέσα στο κεφάλι μας για να σκεφτούμε κάτι περισσότερο απο πράγματα του τύπου "έχει λιακάδα,να βάλω πλυντήριο".
Προ ημερών αποφάσισα να γεμίσω τις μπαταρίες μου.
Κανόνισα λοιπόν να περάσω μια ολόκληρη μέρα μόνη μου, να χαρώ τη λιακάδα όπως κάνει και η μπουγάδα μου πολλές φορές.
Το πρωί με βρήκε στο Σουηδικό καφέ αγκαλιά με έναν περιποιημένο latte,
παρέα με ένα γλυκάκι και το βιβλίο μου. Μμμμ... πραγματική απόλαυση....
Όταν βγήκα απο το καφέ είχε περάσει μόνο μία ώρα(!).
Χμ, μάλλον έχω μάθει να κινούμαι γρήγορα λόγω παιδιών. Έκανα μια μεγάλη τσάρκα στα μαγαζιά χαζεύοντας τα καινούρια ανοιξιάτικα. Πριν όμως το καταλάβω, έπιασα τον εαυτό μου να κοιτάει τα παιδικά και να μου λείπουν τα πιτσιρίκια! Είμαι τελείως παλαβή; Αυτή είναι η μέρα μου!
Μάλλον χρειαζόμουν λίγη θάλασσα...
και το λιμανάκι δίπλα στην Παλιά Πόλη είναι οτι πρέπει!
Και μετά απο μια ρομαντική βόλτα στα σοκάκια,είχα πια αρχίσει να κουράζομαι. Μην ξεχνάμε οτι κουβαλούσα και μια κοιλιά (10 κιλά παρακαλώ!) μαζί μου.
Και γυρνώντας προς το σπίτι τέλειωσα και τη λαϊκή....εχμ, και σουπερ μάρκετ....και έβαλα και βενζίνη!!
Μήπως είμαι αδιόρθωτη;;;

Δευτέρα, 5 Μαρτίου 2012

Τσαντακι καλλυντικών

Κι ενώ έκανα ένα για την αδερφή μου, κι ενώ είναι τόσο χρήσιμα οταν ψάχνεις το καταραμένο το liposan στον πάτο της τσάντας σου, παρόλα αυτά δεν είχα αξιωθεί να φτιάξω ενα για τον εαυτό μου! Ντροπή!
Μια και δεσμεύθηκα λοιπόν για tutorial δεν υπήρχε γυρισμός!Το τσαντάκι έγινε πραγματικότητα!
Χρησιμοποίησα δύο διαφορετικά υφάσματα, ένα βαμβακερό για επένδυση κι ένα λινό που το κέντησα κιόλας.
Θα χρειαστούμε 4 ορθογώνια υφάσματα (2 εξωτερικό ύφασμα και 2 επένδυση) και ένα φερμουάρ σε ανάλογο μέγεθος.
Παίρνουμε το ένα απο τα έξω κι ένα απο τα μέσα υφάσματα και κάνουμε ένα "σάντουιτς" με το φερμουάρ και τις καλές πλευρές να κοιτάζονται. Ράβουμε κατά μήκος του φερμουάρ (απο την έξω πλευρά του).
Το ίδιο "σάντουιτς" κάνουμε και με τα άλλα 2 υφάσματα βάζοντας τα ήδη ραμμένα ανάμεσά τους και τις καλές πλευρές να κοιτάζονται.Ράβουμε πάλι κατά μήκος του φερμουάρ.
Ανοίγουμε τα υφάσματα και τα πατάμε με το σίδερο (προσοχή με τη θερμοκρασία γιατί εγώ η ξανθιά παραλίγο να λιώσω το φερμουάρ!). Θα πρέπει να είναι κάπως έτσι απο την καλή,
και κάπως έτσι απο την ανάποδη!
Στη συνέχεια γυρίζουμε τα υφάσματα της επένδυσης να κοιτάζονται μεταξύ τους και τα εξωτερικά το ίδιο απο την απο την άλλη πλευρά. Το φερμουάρ τώρα είναι κρυμμένο ανάμεσα τους. Φροντίζουμε να το ανοίξουμε μέχρι τη μέση και γυρνάμε τα δόντια του απο την πλευρά της επένδυσης. Στερεώνουμε με καρφίτσες.
Ράβουμε γύρω γύρω όπως φαίνεται στη σκούρα γραμμή, αφήνοντας δηλαδή ενα κενό στο κάτω μέρος της επένδυσης.
Μέσα απ'αυτό το κενό γυρνάμε το μέσα έξω.
Ράβουμε το υπόλοιπο στο χέρι και βάζουμε μέσα την επένδυση.
Έτοιμο για γέμισμα!
Το μέγεθός του είναι κάπως μεγάλο για νεσεσέρ τσάντας, αλλά είναι το μέγεθος που χρειαζόμουν για να χωρέσουν όλα αυτά που συνήθως κουβαλάω.
Μπορείτε να το κάνετε όσο μεγάλο ή μικρό θέλετε.
Χαίρομαι τόσο πολύ που επιτέλους το έκανα, δε θα το πιστέψετε αλλά τόσο καιρό έριχνα τα πράγματα χύμα μέσα στην τσάντα και όποτε άλλαζα τσάντα τα μετέφερα ένα ένα ή δεν τα μετέφερα καθόλου! Χάος! Νομίζω οτι θα κερδίσω πολύ χρόνο με το καινούριο τσαντάκι μου!!!
Και το περιεχόμενο; Καθρεφτάκι, κεραλοιφή, μολύβι ματιών, depon, τσιμπιδάκια και αντισηπτικό gel. Εσείς τι κουβαλάτε πάντα μαζί σας;

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...