Δευτέρα, 19 Αυγούστου 2013

Πάμε για ορθοπεταλιές...

 photo crochetbike_zpsc92365cd.jpg

Πριν 6 χρόνια περίπου, όταν ζούσα στην Ιστιαία, νεόνυμφη και χωρίς παιδιά, έπεσα πάνω σε ένα παλαιοπωλείο. Την αγάπη μου για τα παλιά πράγματα την έχετε δει αρκετές φορές σ'αυτό το blog, με μαραθώνιο τρίψιμο σε καρέκλες (εδώ κι εδώ), με εμένα να πηδάω σε κοντέινερ όντας έγκυος  και διάφορα άλλα ωραία! Αυτά τα παλαιοπωλεία στα χωριά μην τα υποτιμάτε καθόλου, μπορούν να έχουν πραγματικούς θησαυρούς. Εκεί λοιπόν αγόρασα το ποδήλατο μου για 30 ευρώ, κι ενώ πάντα ήθελα να ασχοληθώ μαζί του (ξέρετε, να το βάψω κανένα τρελό χρώμα, να του βάλω καλαθάκι κτλ) ήρθαν τα πιτσιρίκια στη ζωή μας και το καημένο μπήκε σε δεύτερη μοίρα. Έμεινε λοιπόν στην κατάσταση που το βλέπετε τώρα.
Αυτό τον καιρό που βρίσκομαι στη Ρόδο, με έχει βγάλει ασπροπρόσωπη. Με πηγαίνει στη θάλασσα χωρίς να ψάχνω 50 ώρες να παρκάρω, με κάνει χαλαρωτικές βόλτες στο λιμάνι και χώνεται ανάμεσα στους τουρίστες στα σοκάκια της παλιάς πόλης. Το μόνο του μειονέκτημα είναι οτι δεν έχει αναρτήσεις! Αουτς!
Έφτιαξα λοιπόν ένα κάλυμμα για το κάθισμα και για να του δώσω και λίγο χρώμα.

 photo seatcover_zps60413a5b.jpg

Άρχισα με ένα τρίγωνο και καθώς μεγάλωνε ενίσχυσα τις άκρες του για να πάρει το σχήμα της σέλας. Μείωσα για να την αγκαλιάσει και στο τέλος έκανα μια μακριά αλυσίδα για να το δέσω σφιχτά επάνω να μην κουνιέται.

 photo bluedoor_zps2bf1d846.jpg

Έτσι οι βόλτες μου είναι λίγο πιο αναπαυτικές αλλά το κυριότερο είναι πως μου δίνει μεγάλη χαρά αυτό το καθισματάκι, δεν ξέρω γιατί. Όποτε αντικρίζω το ποδηλατάκι μου δεμένο κάπου, τα καινούρια του χρώματα με κάνουν να χαμογελάω!

Παρασκευή, 16 Αυγούστου 2013

Δεκαπενταύγουστος

 photo hay_zps15b5962d.jpg

Μέσα στην κάψα του καλοκαιριού προσπαθώ να συγκεντρώσω το μυαλό μου. Περιμένω με λαχτάρα τη σιγουριά του φθινοπώρου, τη δροσιά στην ατμόσφαιρα, τα χρώματα που αλλάζουν, το τέλος που είναι και αρχή.
Για μένα το φετινό καλοκαίρι ήταν "βαρύ". Γεμάτο αντικρουόμενα συναισθήματα.
Ήταν γεμάτο απο όμορφες στιγμές, αλλά δυστυχώς είχε και πολλές πολλές άσχημες.  Κι όλες αυτές οι στιγμές με κούρασαν.

Εύχομαι να μπορούσα να πω αντίο σ'αυτό το καλοκαίρι και στα άσχημα του, αυτά τα άσχημα όμως είναι και τα πιο πολύτιμα. Στιγμές που ο εαυτός μας ξεπερνάει τις αντοχές του, πρόσωπα που αποκαλύπτουν τον πραγματικό τους εαυτό, θέματα υγείας που μας κάνουν να θυμόμαστε τι πραγματικά αξίζει σ'αυτή τη ζωή... Όλα τα άσχημα είναι κομμάτι της ζωής μας, μας κάνουν να νιώθουμε πιο δυνατοί, μας διορθώνουν.

Και τα άσχημα περνάνε. Ο γεωργός πετάει τα ξερά, σκαλίζει το χωραφάκι του και ετοιμάζει το χώμα να δεχτεί τις πρώτες βροχές.

Μην αργήσεις γλυκό μου φθινόπωρο, σε περιμένω.

Δευτέρα, 5 Αυγούστου 2013

Καινούρια στο μαγαζάκι...


Μετά από κάμποσο πλέξιμο και ράψιμο, τα μωρουδιακά σανδαλάκια είναι και πάλι διαθέσιμα στο A Little Closet.

 photo spools_zpsacf6cb3f.jpg Μπορείτε πια να τα βρείτε σε τρία χρώματα, ροζ κουφετί, ροζ φούξια και γαλάζιο του ουρανού. Μπορείτε να τα δείτε εδώ.
Mαζί με τα σανδαλάκια υπάρχει κάτι ακόμα που είμαι πολύ χαρούμενη να σας παρουσιάσω.


Ένα σούπερ απαλό, βαμβακερό, καλοκαιρινό cocoon, από αυτά που πια έχουν γίνει τόσο της μόδας στο εξωτερικό. Είναι μόνο για μωράκια και έχει τη φιλοσοφία του σπαργανώματος που είχαν οι παλιές άλλα σε λιγότερο σφιχτή εκδοχή για άνετα μικρούλια. Είδατε τελικά γυρνάμε στα ίδια!
Επειδή είναι απο βαμβάκι, αναπνέει και είναι ιδανικό για τις πρώτες ψύχρες, που θέλουμε να προστατεύσουμε το μωράκι μας χωρίς να ιδρώσει ή να ζεσταθεί υπερβολικά. Δείτε το εδώ.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...