Παρασκευή, 24 Ιανουαρίου 2014

Together

 photo breakfast_zpsb46c7c10.jpg

Ένα μεγάλο ευχαριστώ για τα σχόλια σας στην προηγούμενη ανάρτηση. Αυτό που είδα τελικά είναι οτι όλοι παλεύουμε με τα ίδια πράγματα. Δεν το περίμενα οτι αυτή η σκέψη θα δρούσε τόσο εμψυχωτικά. Κάθε σχόλιο, κάθε μανούλα με τον δικό της καλό λόγο, με την κατανόηση και με τις συμβουλές της ήταν τρομερή βοήθεια.
Η προσπάθεια μου βέβαια συνεχίζεται, έτσι είναι υποθέτω τα πράγματα, όσο υπάρχουν σ'αυτον τον κόσμο παιδιά που φτερνίζονται έχοντας αυγό στο στόμα, θα υπάρχουν και μαμάδες στα όρια νευρικής κατάρρευσης (real story). Το καλό είναι οτι το παλεύουμε. Αρκετά σας έριξα, θα επιστρέψω με πιο χαρούμενα πράγματα!
Σας αφήνω με μια μικρή φώτο απο την ήρεμη στιγμή της ημέρας, το πρωινό μου. Είναι η στιγμή που έχω αφήσει τα μεγάλα στο σχολείο, ο μικρός παίζει ωραία κι εγώ σημειώνω στην ατζέντα μου το πρόγραμμα και χαζεύω στο internet τα όμορφα που γράφετε εκεί έξω!

8 σχόλια:

  1. το πόσο γέλασα με το αυγό και το φτάρνισμα δεν λέγεται!!!!
    ακόμα να συνέλθω από το πνίξιμο.
    όλοι οι γονείς νομίζω με τις ίδιες τύψεις ζούνε.
    εμένα με έχει στιγματίσει μια διαφήμιση που λέει ένα παιδάκι:
    "φοβάμαι την μαμά όταν φωνάζει" και τσακ μου έρχεται στο μυαλό και σταματάω.
    Κανείς γονιός δεν θέλει να τον φοβούνται τα παιδιά του.
    Πάμε για τα καλά τώρα
    http://www.youtube.com/watch?v=B3m2rgbEj64

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. η προηγουμενη σας ανάρτηση ήταν απλά υπέροχη!!!Καλώς σας βρήκα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τύψεις εεε;;;;;
    Ε σε πληροφορώ -για να σε παρηγορήσω δηλαδή...- ότι δε θα σταματήσουν ποτέ!!!!
    Όταν είναι μικρά είναι οι τύψεις του μαλώματος ή της τιμωρίας!
    Μεγαλώνοντας είναι γι'αυτά που δεν έκανες οταν ήταν μικρά ή αυτά που δεν είπες όταν έπρεπε!!!
    Λοιπόν κανείς δεν είναι τέλοιος!!! Μαθαίνουμε να είμαστε γονείς, κάνουμε λάθη και ελπίζουμε πως παρόλα αυτά το γενικό συμπέρασμα θα είναι υπέρ μας, υπέρ του σωστού μεγαλώματος, υπέρ των παιδιών μας!
    Ύστερα είναι και οι γιαγιαδοπαππούδες που σου κάνουν τις τύψεις ακόμα μεγαλύτερες!!! "Γιατί τη μάλωσες, γιατί την άφησες να μείνει στη φίλη της, γιατί δεν την αφήνεις να πάει στο πάρτι...."
    Προσπαθώ, προσπαθούμε όπως μπορούμε....Και να σου πω κάτι: βλέπω με χαρά ότι δεν πήγε τίποτα χαμένο! Τώρα που καλείται να ζήσει σε νέο περιβάλλον όντας φοιτήτρια φέρεται συνετά και προσεχτικά χωρίς να είμαι κάθε μέρα πάνω στο κεφάλι της! Ζει τρελούτσικα, παιχνιδιάρικα, "φοιτητικά" αλλά και υπεύθυνα, με σοβαρότητα!!! Όλα χρειάζονται....
    Όλα τα χρειάζονται και τα παιδιά από τους γονείς: αγάπη, τρυφερότητα, χάιδεμα, παιχνίδια αλλά και καμιά φωνή -όποτε πρέπει- κανένα μάλωμα με αυστηρότητα, κανόνες ....Και πάλι όλα από την αρχή!!!
    Υπομονή πάνω απ'όλα!!! Και ψυχραιμία!!!
    Φιλάκια από μία καθόλου σοφή μαμά!!! Ακόμα το παλεύω....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. αυγουλάκι βλέπω!!! yummy yummy!!! :) φιλάκια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλημερουδια!!!!Ευχομαι περισσοτερες ηρεμες στιγμες!!σε περιμενουμε!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καλημέρα Έλενα!!! Ένα βραβείο σε περιμένει στο blog μου!! Φιλιά πολλά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Διαβασα πριν λιγο την προηγουμενη αναρτηση σου!
    Παντα θα υπαρχουν οι τυψεις που θα μας βασανιζουν αλλα να μη μενουμε εκει ...
    Αν αναγνωριζουμε τα λαθη μας και τα διορθωνουμα ολα θα πανε καλα...καλυτερα τουλαχιστον.
    Και εσυ φαινεται οτι εισαι σε πολυ καλο δρομο.σε ευχαριστουμε που μοιταστηκες τοσο δυνατα συναισθηματα και τοσο καθαρες σκεψεις
    Ευχομαι υπομονη και δυναμη...
    να σαι καλα και να εχεις μια αισιοδοξη εβδομαδα.σε φιλω

    ΑπάντησηΔιαγραφή

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...